KONGSI

Demensia dan antioksida

demensia dan antioksidan

Demensia dan antioksidan. Walaupun peningkatan dalam jangka hayat adalah salah satu pencapaian utama masyarakat moden, penyakit degeneratif semakin berleluasa. Demensia adalah salah satu penyakit kronik berkaitan usia yang paling biasa. Kira-kira 47 juta orang telah terjejas oleh masalah ini di seluruh dunia pada tahun 2015 dan jumlah ini diramalkan berganda setiap 20 tahun.

Demensia termasuk gangguan yang dicirikan oleh kehilangan fungsi kognitif, seperti berfikir, mengingat, dan menaakul, dan oleh kemerosotan kebolehan tingkah laku sehingga ke tahap aktiviti kehidupan harian terjejas. Penyakit Alzheimer adalah salah satu bentuk demensia yang paling biasa dan merupakan penyakit ketiga paling mahal di Amerika Syarikat selepas kanser dan penyakit jantung koronari. Rawatan dan pencegahan masalah kesihatan ini telah lama dianggap mustahil.

Penyebab demensia adalah pelbagai faktor dan faktor risiko termasuk penyakit vaskular, obesiti, dan diabetes mellitus. Bukti yang muncul menunjukkan bahawa pilihan gaya hidup tertentu berkaitan dengan pengurangan risiko, dan pengubahsuaian faktor gaya hidup boleh menggalakkan penuaan yang sihat.

Selain faktor risiko, faktor perlindungan semakin mendapat perhatian, termasuk antioksidan. Antioksidan semulajadi boleh menjadi senjata berharga dalam memerangi demensia kerana kesannya dalam pelbagai laluan, yang melaluinya tekanan oksidatif membawa kepada neurodegenerasi dan mencetuskan keradangan saraf.

Tekanan oksidatif ialah ketidakseimbangan antara penghasilan dan pengumpulan spesies oksigen reaktif (ROS) dalam sel dan tisu. Sistem saraf amat terdedah kepada tekanan oksidatif kerana ia menggunakan banyak oksigen untuk tenaga, mempunyai tahap asid lemak tak tepu yang tinggi dan tahap antioksidan yang agak rendah.

Tahap antioksidan yang lebih tinggi dikaitkan dengan pengurangan risiko mengalami demensia

Bukti daripada data eksperimen menunjukkan bahawa antioksidan boleh melindungi daripada neurodegeneration dengan mempengaruhi peringkat awal perkembangan demensia.

Pelbagai bahan boleh bertindak sebagai antioksidan, termasuk vitamin C, vitamin E, beta-karotena dan karotenoid lain yang berkaitan, flavonoid dan fenol, untuk mengelakkan pengeluaran berlebihan ROS.

Vitamin E

Vitamin E berlaku secara semula jadi dalam diet dan boleh didapati dalam pelbagai makanan, termasuk minyak sayuran dan lemak, kacang dan biji.

Pengambilan lebih banyak makanan yang kaya dengan vitamin E boleh mengurangkan risiko demensia jangka panjang secara sederhana. Satu kajian yang diterbitkan dalam Arkib Neurologi mendapati bahawa peserta dalam tertile tertinggi pengambilan vitamin E adalah 25% kurang berkemungkinan mengalaminya berbanding mereka yang berada dalam tertile terendah.

Walau bagaimanapun, bukti lain menunjukkan bahawa tiada faedah atau bahaya daripada suplemen vitamin E. Kajian tertentu mendapati bahawa pengambilan vitamin E tidak membawa kepada sebarang perbezaan dalam perkembangan demensia atau dalam meningkatkan kognisi (pembelajaran dan ingatan) pada penghidap penyakit Alzheimer.

Flavonoid

Flavonoid adalah bahan antioksidan kuat yang terkandung dalam buah-buahan, sayur-sayuran, wain, koko, dan teh. Satu kajian yang diterbitkan dalam Jurnal Epidemiologi Eropah mendapati bahawa pengambilan flavonoid antioksidan yang lebih tinggi mengakibatkan pengurangan risiko kejadian demensia.

karotenoid

Penyelidikan baru mencadangkan bahawa antioksidan yang paling penting untuk perlindungan otak mungkin karotenoid lutein ditambah zeaxanthin dan beta-cryptoxanthin. Kajian terbaru yang diterbitkan dalam Neurology mengkaji hubungan antara antioksidan lutein dan zeaxanthin dan beta-cryptoxanthin dan kemungkinan mengalami demensia.

Karotenoid ditukar oleh badan kepada vitamin A. Karotenoid lutein dan zeaxanthin terdapat dalam sayur-sayuran berdaun hijau, seperti kangkung, bayam, brokoli, dan kacang polong. Beta-cryptoxanthin terdapat dalam buah-buahan, seperti oren, betik, tangerine, dan kesemak.

Kajian itu melibatkan 7,283 orang bebas demensia yang berumur sekurang-kurangnya 45 tahun pada permulaan kajian. Mereka menjalani peperiksaan fizikal, temu bual, dan ujian darah untuk tahap antioksidan pada permulaan kajian. Mereka kemudian diikuti selama purata 16 tahun untuk melihat siapa yang mengalami demensia. Keputusan menunjukkan bahawa seseorang yang mempunyai tahap tertinggi lutein dan zeaxanthin dan beta-cryptoxanthin dalam darah mereka kurang berkemungkinan mengalami demensia beberapa dekad kemudian daripada orang yang mempunyai tahap antioksidan yang lebih rendah ini.

Pengarang kajian ini, Dr May Beydoun, menyatakan, “Memperluaskan fungsi kognitif manusia adalah cabaran kesihatan awam yang penting. Antioksidan boleh membantu melindungi otak daripada tekanan oksidatif, yang boleh menyebabkan kerosakan sel. Kajian lanjut diperlukan untuk menguji sama ada menambah antioksidan ini boleh membantu melindungi otak daripada demensia.”

Batasan kajian ini ialah tahap antioksidan adalah berdasarkan satu pengukuran paras darah, yang mungkin tidak mencerminkan tahap orang sepanjang hayat mereka. Percubaan klinikal jangka panjang secara rawak diperlukan untuk menguji kesan suplemen antioksidan terhadap perkembangan demensia.

Lebih banyak penyelidikan juga diperlukan tentang antioksidan yang paling bermanfaat untuk mengurangkan risiko akibat keputusan yang bercanggah. Memahami hubungan antara antioksidan dan demensia boleh membantu dalam proses mendiagnosis demensia lebih awal, kerana ia masih berlaku terlalu lewat.

Terdapat bukti yang semakin meningkat bahawa diet seimbang, sebagai sebahagian daripada gaya hidup sihat, bermanfaat dalam melambatkan penyakit berkaitan usia dan demensia. Buah-buahan dan sayur-sayuran dianggap sebagai sumber mikronutrien antioksidan terbaik.

KONGSI
Artikel sebelum iniMelanoma: makan banyak ikan? Risiko anda boleh meningkat
Artikel seterusnyaDerma darah: Apakah maksud menjadi penderma darah?
Sihat adalah penulis blog dimana beliau berminat terhadap kesihatan dan perubatan. Beliau juga mempunyai kesungguhan untuk menyebar dan mendidik masyarakat tentang betapa berharganya mempunyai tubuh badan yang sihat terutama kepada penduduk di Asia Tenggara yang mengabaikan kesihatan. Beliau percaya bahawa kesihatan itu adalah kekayaan. Wang ringgit yang banyak tidak mampu untuk membeli kesihatan.